Καλώς Ήλθατε!

Ένα στέκι για δημιουργούς που σιχαίνονται εκείνους που το μόνο που ζητούν από την τέχνη τους είναι να απολαμβάνουν τη δικαίωση σε βάρος των υπολοίπων. Επιθυμία μου είναι να συγκεντρωθούν σε αυτό το ιστολόγιο κυρίως ερασιτέχνες ποιητές για να επιβεβαιώσουν την αλήθεια τους μες τη ζωή! Διότι οι τέχνες και ιδιαίτερα η ποίηση δεν εξαγοράζεται για κανένα αντίτιμο!

Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2010

Η ανθρώπινη κατάντια σε όλο της το μεγαλείο!


Ιδού! Η ανθρώπινη κατάντια σε όλο της το μεγαλείο! Οι ‘’δήθεν’’ παρασημοφορημένοι για την αθλιότητα των πράξεων τους, χαμογελούν κάτω από τις τέντες της ντροπής, πίσω από τα μικρόφωνα, ξεστομίζοντας υπερήφανοι λέξεις θλίψης! Αναρωτιέμαι… αξίζει στην ειλικρίνεια να ντύνεται με τα ρούχα της ντροπής; Ποζάρουν υπερήφανοι παρασυρμένοι από τις κολακείες των θαμώνων. Η πραγματική ποίηση είναι παντελώς απούσα σε τέτοιες εκδηλώσεις. Φοβάται να αντικρύσει τα πλαστά αυτά πρόσωπα! Τις πόζες τους περιφρονώ! Τους μπερέδες τους, τα μακριά περιποιημένα κασκόλ τους, τα λευκά μούσια τους που φανερώνουν σοφία! Αρέσκονται να ακούν τα χειροκροτήματα για να ισχυροποιούν το ‘’Εγώ’’ τους! Το ‘’Είναι’’ τους ανύπαρκτο, όσο και να προσπαθούν να πείσουν τους γύρω τους πως η ποίηση είναι το πάν, οι ίδιοι προδίδουν τις αισχρές προθέσεις τους. Η υποκριτική καλύπτει την ουσία της ποίησης! Ένα φθηνό παρακμιακό θέατρο γεννιέται με κάθε τους λέξη. Η σκηνή όμως μπορεί εύκολα να πάρει φωτιά τυλίγοντας με την έννοια της κάθαρσης τα φθαρτά κορμιά τους! Αυτός ο θάνατος θα είναι ο πρώτος και ο τελευταίος! Η ανειλικρίνεια του ποιητικού τους λόγου θα χαθεί μαζί τους! Σκεφτείτε μονάχα ποιοί ποιητές έχουν ξεχαστεί και ποιοί ζουν ακόμα επειδή ο ποιητικός τους γνήσιος λόγος και ο τρόπος που έζησαν μερικές φορές και που πέθαναν, παρέμεινε αναλλοίωτος στο χρόνο. Δυστυχώς κέρδισαν την ενδοκοσμική δόξα ακόμη και όσοι δεν την άξιζαν! Και τη κέρδισαν από όσους συνεχίζουν να τους δίνουν σημασία, από τους ομοίους τους που είναι περισσότεροι από τους υπόλοιπους. Και ποιοι είναι οι υπόλοιποι; Όσοι έγραψαν σε μια μικρή κάμαρα, με το παράθυρο ανοιχτό προς τον ήλιο, σκυμμένοι πάνω στο γραφείο τους με ένα συνηθισμένο στυλό ή πένα, καθισμένοι πάνω σε ένα βράχο στη θάλασσα ή κάτω από ένα πεύκο στο βουνό. Σε μια ερημική παραλία τις καλοκαιρινές νύχτες ή στα έρημα λιμάνια τον χειμώνα. Ακούγοντας τη φθινοπωρινή βροχή να πέφτει ρυθμικά στις στέγες των σπιτιών τους, ή θαυμάζοντας τα χρώματα της άνοιξης! Εκείνους που αναζήτησαν την αλήθεια στη μοναχικότητα κρατώντας ένα υπέροχο βιβλίο. Εκείνους που θέλησαν να μοιραστούν με τον σύντροφο τους ή κάποιον καλό φίλο τους στίχους τους, θέλοντας να τους καταλάβουν! Εκείνους που τύπωσαν κάποια συλλογή ποιημάτων χωρίς να  κάνουν διαφήμιση. Μόνο και μόνο για να επιβεβαιώσουν την ύπαρξη τους μες τη ζωή! Επειδή ζωή χωρίς δημιουργία δεν είναι τίποτα! Κι ο θάνατος βαρύς σαν τη συνήθεια! Έχετε γεια εσείς που έχετε την εντύπωση πως θα κερδίσετε τη  ζωή με τις δημόσιες σχέσεις σας! Έχετε γεια ακάθαρτοι ύμνοι των ποιημάτων σας, μολυσμένοι από την άγνοια και την αλαζονεία σας! Έχετε γεια πλαστικά πρόσωπα δήθεν συγκινημένα από τις επευφημίες του κοινού σας!


5 σχόλια:

  1. Η πορεία ξέρεις του κόσμου ρίχνει την αντανάκλασή της και στον λεγόμενο χώρο του Λόγου και της Τέχνης. Είναι αλήθεια πως πολλοί
    χρησιμοποιούν τον Λόγο για προσωπική τους κατανάλωση. Είναι αλήθεια πως η εμπορευματοποίηση έχει φτάσει στο μέγιστο βαθμό της. Αν είσαι σε ένα κύκλωμα σε "γνωρίζουν",αν αρνείσαι να έχεις μεγάλη και υγρή γλώσσα τότε είσαι απλά ένα πρόσωπο που κάπου έχουν δει κάπου έχουν ανταμώσει. Και όταν προς θεού δεν πιστεύεις ότι ο μπερές και το στήσιμο κάνει τον λογοτέχνη, όταν δεν κάνεις εμφανίσεις στις εμποροπανήγυρεις σε στέκια κονσερβαρισμένης και βάλε κουλτούρας τότε είσαι ο απαράδεκτος της τέχνης. Βάλε μέσα στο καλάθι και τους εκδοτικούς οίκους. Οι οποίοι συντηρούνται από τα λεφτά που δίνουν οι ποιητές για έκδοση και τα λεφτά που βγάζουν εκδίδοντας εύπεπτα βιβλία.

    Να πω βέβαια ότι όπως και στην πραγματική ζωή έτσι και στο διαδίκτυο οι περισσότερες θάλασσες που κοιτάς είναι ρηχές και μυρίζουν στασιμότητα. Η αντιγραφή είναι καθημερινή εξάσκηση.
    Λυπούμαι που το λέω αλλά θα πρέπει να ψάξεις πολύ για να βρεις αυτό που λες παραπάνω
    Το γνήσιο πέρασε ακούμπησε και μετακόμισε.
    Έμεινε το εικονικό χάδι πάνω στα διψασμένα κεφάλια των αθλίων της πραγματικής ζωής.

    Δυο ειδών λίμνες μπορείς ευκολα όμως να βρεις. Τους ζήτουλες και τους δήμιους.

    Με εκτίμηση

    Μαρία Ροδοπούλου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και μόνο που δημιουργείς "στέκι"
    στον ίδιο ντορβά με τους υπόλοιπους πέφτεις , απλά από την πλευρά των "πικραμένων" .
    Όσοι είναι ΑΛΗΘΙΝΑ μοναχικοί απεχθάνονται τον συνωστισμό και δεν το διατυμπανίζουν
    Αλλά βλέπεις , όλοι έχουμε μάθει να προσελκύουμε με το λάβαρο της θλιμμένης μοναχικότητας και της εσωτερικής αναζήτησης . Τραβάει το άτιμο τραβάει !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Fr. Nietzsche:
    «Αυτό που κάνουμε δεν το καταλαβαίνουν ποτέ, μα μονάχα το επαινούν ή το κατηγορούν»

    Δεν συμφωνώ με αυτό που λες, αλλά υποστηρίζω το δικαίωμα σου να το λες! Αυτή είναι και η ουσία της δημοκρατίας άλλωστε. Προφανώς δεν κατάλαβες τίποτα για να γράψεις αυτά τα λόγια. Πρώτα από όλα δεν καταλαβαίνεις τη διαφορά της μοναξιάς από τη μοναχικότητα. Η μοναξιά είναι εξαναγκασμός, ταλαιπωρία, μη ύπαρξη. Ενώ η μοναχικότητα είναι δημιουργία, αναζήτηση, ένα ευχαριστώ στη φύση που υπάρχεις! Ο Καρυωτάκης, Λιαντίνης, Kafka, Παπαδιαμάντης κ.α. είναι άξια παραδείγματα. Και βέβαια δεν ήντουσαν μόνοι τους! Αναζητούσαν στην μοναχικότητα τον εαυτό τους. Είχαν φίλους καλούς και επέλεξαν μια αντικομφορμιστική ή αντισυμβατική στάση στη ζωή τους, την οποία ακολούθησαν ως το θάνατο! Γι’ αυτό και θα αντέξουν στο χρόνο! Δεν πούλησαν τον εαυτό τους, τη τέχνη τους και τα πιστεύω τους σε κανένα! Δεν ξέρω τι έχουν μάθει οι άλλοι, σημασία έχει το τι μαθαίνω εγώ μες τη ζωή! Πάντως το μόνο σίγουρο είναι πως δεν προσπαθώ να τραβήξω τα βλέμματα επάνω μου με υποχθόνιους και εξευτελιστικούς τρόπους! Το μόνο που προσπαθώ είναι να ανακαλύψω ανθρώπους που βρίσκονται ανάμεσα μας και που θα με ενδιέφερε όχι η γνώμη τους για μένα, αλλά η ανταλλαγή απόψεων. Δεν πέφτω στον ίδιο ντορβά (πολύ ωραία ελληνικότατη λέξη!) με τους υπόλοιπους, ούτε έχω μάθει κακές συνήθειες από τους άλλους! Καλή η κυνικότητα σου, αλλά μάλλον πρέπει να μάθεις τη χρησιμοποιείς μόνο εκεί που πρέπει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μάλλον εσυ δεν κατάλαβες τις διαφορές αλλα ουτε και σε τι αναφερομαι , ομως το συνηθες ειναι να κοιταμε τις ξενες καμπουρες κι οχι την δικη μας.
    Αν δεν σου αρεσε ο ντορβας να σου το γραψω αλλιως , λούμπα , εξισου ελληνικοτατη λεξη .
    Και αλλο η μοναχικοτητα στον βιο και αλο η εσωτερικη αναζητηση , μιλας για διαφορετικα εντελως πραγματα .
    Ισιωσετε πρωτα στο κεφαλι σου κι επειτα να μιλησουμε για τον Λιαντινη και τον Καφκα (μεγαλος Ελλην κι αυτος , σαν την λεξη μου )

    ΑπάντησηΔιαγραφή